Etje për poezi dhe për dashurinë e artë.
Ç’kuptim ka lutja nëse fjalët nuk gjejnë një tjetër shpirt?
Ç’kuptim ka falja, nëse ajo nuk na kthehet prej një shpirti të lënduar?
Etja, është dije që pluskon brenda nesh.
Prej Liqenit të Dritës drejt Qytetit të Diellit.
Ky art është një vazhdimësi që rrjedh pa ndryshuar në thelb, njësoj siç qëndron Mali i Thatë me sytë nga Liqeni i Dritës. Është një lidhje me vendin, me kujtesën dhe me ato gjurmë që koha nuk arrin t’i fshijë plotësisht.
“Dashuria është përgjigjja” Në kërkim të së vërtetës përmes “Inkuizitorit të Madh”
Njeriu çdo gjë që sheh përreth tij e lidh me veten. Brenda vetes ai bën edhe provën e vërtetësisë. Modelet,… Read more “Dashuria është përgjigjja” Në kërkim të së vërtetës përmes “Inkuizitorit të Madh”
Kap.1 Çohu në këmbë, z. Kryeministër
Mori spunto nga: Ndihma me grurë, e cila na u paraqit si akt shpëtimi, në të vërtetë është një litar që na tërhiqet përditë në qafë.
Modelimi i njeriut me anë të informacionit
Sot jetojmë në një kohë ku fjalë si “info” apo “informacion” përdoren pa ndërprerje, pothuajse mekanikisht, pa u ndalur për të reflektuar mbi peshën reale që mbartin. Fjala “informare”, me prejardhje nga latinishtja përmes italishtes, “të japësh formë”, “të modelosh”, “të ndërtosh nga brenda”. Pra, informimi nuk është thjesht dhënie e të dhënave, por një proces formësimi i brendshëm.
Eksodi dhe pesha e ëndrrës – reflektim mbi “The Emigrants” të Sławomir Mrożek
Realizimi i ëndrrave ndonjëherë kërkon largimin. Emigrimi mund të jetë i nevojshëm për të kuptuar vlerën e asaj që kemi lënë pas. Por në fund, njeriu e kupton se vendlindja nuk është vetëm një vend. Është një pjesë e identitetit të tij.
Marmelladov – Teatri si pasqyrë e shpirtit njerëzor
Shfaqja “Marmelladov” sjell një përvojë të fuqishme estetike dhe shpirtërore, duke shqyrtuar dilemat e romanit “Krim dhe Ndëshkim” të Dostojevskit. Aktorët ofruan interpretim të lartë artistik, duke theksuar tensionet morale. Kjo shfaqje është një reflektim i thellë mbi natyrën njerëzore, mëkatin dhe shpresën, duke e ruajtur rëndësinë e teatrit.
Çfarë “besojmë”?
Në shtëpinë tonë është futur një krimb, por shtëpia është e madhe dhe krimbi i vogël. Ai kërkon, veç një… Read more Çfarë “besojmë”?
Përshtatja
Të jesh vetvetja, është ndoshta plotësia, arritja (destinacioni) më e madhe e udhëtimit të jetës dhe vetëm kështu mundemi të jemi sa më të vërtetë përballë tjetrit. Në fund, përshtatja me veten, do të ishte edhe zgjedhja më e mirë.
Analogji me tre kosha plehërash
Nëse aspirojmë të jetojmë si në Gjermani, atëherë duhet të punojmë dhe të sillemi si të tillë duke e trajtuar shoqërinë sikur të ishin fëmijë mbi të cilët ke përgjegjësi dhe ndoshta kjo mund të jetë rruga e duhur për të ndërtuar një shtet.
Andrea Tarka 