Më përshëndet me një buzëqeshje që tregon se më mban mend nga hera e shkuar. Këtë herë ishte më i qetë dhe ndërsa merrte “pagesën” e tij në tavolinat që përshkonte, u afrua më pa dhe më foli: Ty nuk do të kërkoj asgjë. Sikur të donte të më tregonte se ai mësonte shpejt dhe ishte i zgjuar sa nuk nevojitej të përsëritej dy herë e njëjta gjë.